Litratong Pinoy #5: Malungkot

Medyo may kahirapan ang temang ito para sa akin dahil sa wala akong maisip na malungkot na pagkain ha! Tuyo? Hindi rin! Masarap yun ah! Kaya naman sa aking pagsasaliksik sa aking mga lumang larawan, dito ako bumagsak.
[Finding a sad food was not a joke! Dried fish? Naaah! It’s good food too that I can’t consider it sad either. Hence, I was left with this photo while browsing through my old files.]

Kamakailan lamang nangyaring medyo tinamaan ako ng lungkot dahil bigla kong naalala ang Pilipinas at ang mga mahal sa buhay na naroroon. Isama na natin ang mga masasarap na lutong bahay ng aking ina. Katulad na lamang nitong PINANGAT na TILAPIA, isa sa mga niluto niya noong kami ay huling umuwi upang magbakasyon doon at para sa kasal ng aking pinakabatang kapatid na si Pinky. At tama kayo, siya iyong nasa larawan na nakikikapag-chikahan sa isang pinsan sa aming likod-bahay.
[Only recently, I was hit a bit by home sickness, missing Manila and my loved ones. Let’s not forget my mom’s delicious cooking! Just like this one, Tilapia in sour soup which she cooked during our last visit for a vacation and my youngest sister’s wedding. Yes, that’s her in our backyard, chit-chatting with a cousin.]
Malungkot hindi ba? [Sad isn’t it?]

Ito naman. Maiba tayo. Kuha ito noong nakaraang sabado nang kaming mag-anak ay namasyal sa Franklin Zoo. Malamang malungkot talaga iyang elepanteng iyan sa kalagayan nya ngayon.

[This shot on the other hand was taken during our trip to the zoo last saturday. I would definitely say that the pictured elephant is too sad in his current state, huh?]

Pero itong susunod na larawan…talaga namang ang saklap! Nakain lang naman siya ng kapwa hayop.

[But this is truly tragic! A prey eaten by a predator!]

Ngunit itong huli, ito ang paborito ko. Hindi ba’t napakalungkot ng kanyang mukha?
[But this last photo is a favorite. Just look at his sad face!]

E sabi nga nila, kapag ganyan ang mukha mo, malulungkot ka talaga:( [joke! I’d rather not translate this! mwahaha!]
At sa pananalita ng aking bunso…[and I quote my son…”he has a frown”].
Isa na naman po itong lahok para sa Litratong Pinoy na may temang MALUNGKOT. [Here’s another entry for LP with a SAD theme.]